Przejdź do treści
zdążymy
Urzędy i dokumenty

Dziecko ma prawo do leczenia w NFZ, nawet gdy nie masz ubezpieczenia

Dziecko z polskim obywatelstwem do 18. urodzin ma prawo do świadczeń finansowanych przez NFZ niezależnie od tego, czy rodzice są ubezpieczeni. Jeśli drugie z Was ma ubezpieczenie zdrowotne, powinno zgłosić dziecko w ciągu 7 dni.

Ten opis opiera się na jednym źródle albo wymaga interpretacji przepisów. Przed decyzją warto sprawdzić źródła poniżej.

Kogo dotyczy ta formalność?

  • Jedno z rodziców
  • bez zatrudnienia (także umowa o dzieło, studia, bezrobocie)
  • Dotyczy osoby, która nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy.

Jak załatwić tę sprawę?

  1. Jeśli drugie z rodziców pracuje, ma umowę zlecenia, prowadzi działalność albo jest zarejestrowane w urzędzie pracy, to ono zgłasza dziecko do ubezpieczenia zdrowotnego (zobacz jego wariant tego kroku).
  2. Jeśli żadne z Was nie ma ubezpieczenia zdrowotnego, dziecko może zgłosić do ubezpieczenia ubezpieczony dziadek albo babcia (przez swojego płatnika składek). Gdy to niemożliwe, dziecko przed rozpoczęciem obowiązku szkolnego zgłasza ośrodek pomocy społecznej — zapytaj w swoim ośrodku. Bez zgłoszenia nie musisz niczego robić, bo leczenie dziecka i tak sfinansuje budżet państwa.
  3. Jeśli jesteś studentem i to uczelnia zgłosiła Cię do ubezpieczenia zdrowotnego, poinformuj uczelnię o dziecku w ciągu 7 dni od porodu.
  4. Jeśli w przychodni system NFZ (eWUŚ) nie potwierdzi prawa dziecka do leczenia, możesz złożyć pisemne oświadczenie o przysługującym mu prawie do świadczeń.
  5. Gdy w przychodni albo szpitalu ktoś odmówi leczenia dziecka z powodu braku ubezpieczenia, możesz zwrócić się o pomoc do Rzecznika Praw Pacjenta.

W aplikacji zdążymy odhaczycie ten krok i dopiszecie do niego notatkę. Zobacz, co daje aplikacja.

Ten krok w przewodniku

Powiązane kroki

Źródła i aktualność informacji

Źródła sprawdzone: 9 października 2026.

To informacja ogólna, przygotowana na podstawie przepisów i ogólnodostępnych źródeł. Nie jest poradą prawną ani podatkową. W swojej sprawie sprawdź zasady u źródła, w ZUS, urzędzie lub u pracodawcy albo skonsultuj się z doradcą lub prawnikiem.